Η ποδοσφαιροποίηση της πολιτικής και η μπάλα στην εξέδρα των Μνημονίων

Η ποδοσφαιροποίηση της πολιτικής και η μπάλα στην εξέδρα των Μνημονίων

Του Τάσου Σκλάβου

Σε μια χώρα ρημαγμένη από εφτά χρόνια ύφεσης, ανεργίας, περικοπών, με τρία Μνημόνια στην πλάτη και ένα τέταρτο να φαίνεται στον ορίζοντα, γιατί νομίζετε πως μαλώνουν στο Twitter ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, και ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Κυριάκος Μητσοτάκης; Καλά μαντέψατε για το ποδόσφαιρο. Κάθε χώρα έχει τους ηγέτες που της αξίζουν…

Γιατί νομίζετε πως τσακώνονται ορδές Ελλήνων στα social media; Για την περικοπή των μισθών, για την ανεργία, για την μείωση του αφορολόγητου; Ψηλά γράμματα, μα φυσικά για τις διαιτητικές αποφάσεις ενός ποδοσφαιρικού αγώνα. Για το αν ήταν πέναλτι, για το αν σπρώχνεται η Μπαρτσελόνα από την UEFA, για το αν άξιζε να περάσει ή όχι.

Βέβαια στην Ελλάδα, οι ίδιοι οπαδοί φωνάζουν σε όσους μιλούν για φάλτσα τις διαιτησίας, πως κάντε επενδύσεις, ρίχτε πρώτα λεφτά, φιάχτε ομάδα και μετά μιλήστε για διαιτησίες. Λες και είναι προαπαιτούμενο να έχεις καλή και ακριβή ομάδα για να έχεις δικαιοσύνη και ίση μεταχείριση στον αγωνιστικό χώρο. Όπως λένε στην πολιτική, πάρτε πρώτα καμιά ψήφο και μετά μιλήστε για πολιτική, που θα μιλήσει και το 3%.

Κανείς δεν είπε πως το ποδόσφαιρο είναι δίκαιο, όπως και τίποτα άλλο στον κόσμο. Ειδικά σήμερα στην εποχή των εκατομμυρίων, της πλήρης εμπορευματοποίησης, το άθλημα έχει χάσει κάθε ρομαντισμό στον βωμό των πωλήσεων. Τα τεράστια σκάνδαλα διαφθοράς σε FIFA και UEFA δείχνουν το τρομακτικό παρασκήνιο και τους ανταγωνισμούς πίσω από τους 22 πάμπλουτους που τρέχουν στο χορτάρι.

Προχθές έγιναν βίαια επεισόδια στην Ποσειδώνος και αν κάποιος τρίτος έβλεπε την σκηνή μαζί με τις διαπραγματεύσεις για το κλείσιμο της αξιολόγησης και τα νέα μέτρα που ζητούν οι δανειστές, θα υπέθετε πως αγανακτισμένοι νέοι έχουν ξεσηκωθεί και φωνάζουν ως εδώ! Εμ όχι, στρατιές οπαδών σκοτώνονταν για το ποια ομάδα είναι καλύτερη και για το ποιος πρόεδρος κονομάει περισσότερα από τις ομάδες τους.

Μιας και η εκκλησία έχει χάσει την αίγλη της -τουλάχιστον στις νέες γενιές- το ποδόσφαιρο είναι το όπιο του λαού, τουλάχιστον των νέων, για να παραφράσουμε τα λόγια του Μαρξ.

Άλλωστε ο Πανούσης το έχει πει εδώ και χρόνια για να περιγράψει ευφυώς την ελληνική κοινωνία «όλος ο κόσμος προσκυνά, σώβρακα και φανέλες».

Για να κλείσουμε από εκεί που αρχίσαμε, οι πολιτικοί ηγέτες μας ποδοσφαιροποιούν την πολιτική με εμφανή πρόθεση να πετάξουν την μπάλα στην εξέδρα των μνημονίων, κρύβοντας την φανερή αδυναμία τους να σκοράρουν στα κρίσιμα ζήτημα που μαστίζουν την κοινωνία μας. Το μόνο ποδοσφαιρικό που γνωρίζουν είναι από διαπραγμάτευση, κάθε φορά που έρχονται οι δανειστές: «Μέτρα αυτοί, σέντρα εμείς» και τα γκολ θα συνεχίζουν να πέφτουν βροχή στα δίχτυα μας σε κάθε αξιολόγηση.